حالا که ويزاي خود را گرفته ايد، بليط تان را Confirm کرده ايد، و آماده ي ترک ميهن عزيز هستيد، بد نيست با هم يک دور، اتفاق هايي که قراره بيافته رو با هم مرور کنيم. اتفاق هايي که براي بعضي هاتون اولين باره که رخ مي ده، برا بعضي ها هم چندمين بار! اما بد نيست حتي اگر قبلا هم تجربه داشته ايد، اين متن ما رو بخونيد! دست کم مي تونيد غلط ها و کم و کسري هاشو به ما يادآوري کنيد تا در آينده اطلاعات مون رو کامل کنيم!
1- جمع آوري اسناد و مدارک مورد نياز
2- تامين اقتصادي براي سفر و اسکان موقت
3- جمع آوری و بستن کوله بار سفر
4- شبيه سازي مسائلي که ممکن است رخ دهد
جمع آوري اسناد و مدارک مورد نياز
اسنادي که خوبه در طول اين سفر همراه داشته باشيد، به دو دسته تقسيم مي شن. دسته ي اول، مدارک ضروري هستند. که بدون اون ها نمي تونيد پاتون رو از فرودگاه هاي ايران بيرون بگذاريد. دسته ي دوم مدارکي هستند که ممکنه در آينده در زندگي در غربت به کارتون بيان. دسته سوم هم مدارک “کار از محکم کاري عيب نمي کنه” هستند که تنها در صورتي که نسبتي با درجه هاي زياد بردشانسي داشته باشيد، ممکنه لازم بشن! به رسم هميشگي از “ضروري” ها شروع مي کنيم:
الف- ضروري ها
1- پاسپورت، با ويزاي کانادا، و ويزاهاي ترانزيت در صورت نياز
توضیح: اگر از لندن به عنوان ترمينال ترانزيت استفاده مي کنيد، نيازي به ويزاي ترانزيت نداريد. اما اگر از بقيه شهرهاي اروپايي، نظير فرانکفورت، آمستردام، پاريس به منظور ترانزيت استفاده مي کنيد، لازمه که ويزاي ترانزيت رو تهيه کنيد. خوشبختانه ويزاي ترانزيت رو در ايران، اکثر آژانس هاي مسافرتي خودشون تقبل مي کنند (اگرچه هزينه اش رو هم از شما مي گيرند. اما زحمت صف واستادن و آفتاب ميل کردن رو نمي دن به شما)
2- بليط سفر، فکر کنم اون قدر بديهي است که نيازي به توضيح نداره. اما يادتون باشه پيش از سفر حتما از Confirm شدنش مطمئن باشيد. پروازهايي مثل ايران اير عزيز، سابقه بي خيال شدن مسافرهاي تاييد نشده شون رو دارن! مخصوصا اگه خداي نکرده کمي دير برسيد فرودگاه
3- همه ي مدارکي که از طرف مک گيل، و سفارت به شما داده شده است را همراه داشته باشيد!
4- مقدار کافي پول نقد: دلار کانادا بهترين گزينه است. در مورد مبلغش هم به خودتون بستگي داره کاملا. اما از اون جا که هم سفر خرج داره هم يکي دو روز اول در کانادا موندن و اين که اولين پرداخت حقوق تون نيمه سپتامبر هست، بهتره مبلغ حداقل 1000 دلار کانادا همراه داشته باشيد. بيشتر که بهتر هم هست!
نکته: مدارک اين گروه رو بهتره جايي دم دست داشته باشيد. بهترين وسيله براي حمل اين مدارک، ساک گردن آويز هست که از زير پيراهن تون بياندازيد و احتمال سرقت اش رو کم کنيد.
ب- مطلوب ها
1- شناسنامه ايراني، کارت شناسايي ملي، و هر مدرک شناسايي که از ايران داريد. نه به ايران موندشون نيازي داريد، هم اين که اين جا تجربه نشون داده هر از گاهي بهشون نياز داريد. براي راي دادن. تمديد يا تعويض پاسپورت.
2- همه مدارک ترجمه شده تون. يادتون باشه که مک گيل، ترجمه اصل مدرک تحصيلي کارشناسي و کارشناسي ارشدتون رو مي خواد. اون هم نه ترجمه خود دانشگاه، بلکه ترجمه رسمي دار الترجمه با مهر و امضاي قوه قضاييه و وزارت امور خارجه
3- گواهي نامه ترجمه شده يا بين الملل
پ- کار از محکم کاري عيب نمي کنه ها
1- کليه توصيه نامه هايي که از هر جايي داريد
2- نامه اشتغال به کار تا جايي که داشته ايد
تامين اقتصادي براي سفر و اسکان موقت
هر سفري خرج دارد. احتمالا در ميانه ي راه، در ترمينال ها گرسنه يا تشنه خواهيد شد. شايد هوس عطر و ادکلني هم کرديد. به هر حال، داشتن مقداري پول براي سفر حتما ضروري است. اين مبلغ کاملا به خودتان بستگي دارد، اما خواهشاً ريال ايراني نباشد! همون بهتره که دلار کانادا داشته باشيد و همه جا هم قبول مي کننش. اگه يه برآورد مي خواهيد، اين مقدار 200 دلار بايد باشه. 50 تاش براي اولين تاکسي احتمالي از فرودگاه مونترال تا اسکان موقت. 50 تاش براي خورد و خوراک موقت. 100 تا هم براي غير پيش بيني ها. ممکنه مجبور شيد از تاکسي در زمان بيشتري استفاده کنيد، يا هر مشکل ديگري! پس اين از اين.
اسکان موقت تون هم خرج داره. اگر منزل دوستان تون هم بريد، باز هم خرج داريد. غذا، حمل و نقل و خريد هاي فوري احتمالي. پس بهتر است براي اين بخش هم برنامه ريزي کنيد.
بعد از چند روز اسکان موقت، احتمالا بايد به خانه جديد خودتان منتقل بشيد. اين خانه جديد، احتمالا اجاره ماه اول را در زمان ورود به خانه از شما مي گيرد. پس بايد مبلغي تا 7000 دلار هم براي اين کار داشته باشيد.
برآورد من اين است که زير 1000 دلار خيلي منطقي نيست. بيشترش هم به توانايي خودتان بستگي دارد البته!
بستن بار سفر
اين بخش، انصافا بايد بگم که خيلي سليقه اي است. از همين حالا بگم فردا نياييد بگيد پس تو چرا نگفتي اين رو بيار. نگي چرا گفتي اين رو بيار، اين جا که ريخته. من هم با شناخت نسبي و با مشورت با دوستام اين ها رو براي شما نوشتم. فقط براي اين که يکهو تلويزيونتون رو با خودتون نياريد! وگرنه اين زيري ها رو بياريد بد نيست! خوب هم هست! اين رو هم در نظر بگيريد که چه قدر مي تونيد بار بياريد. ممکنه بخواهيد مث من اندکي اضافه بار هم بياريد. اين کار براي سفر اول توصيه مي شه. پس با من همراه بشيد:
الف- اغذيه ومواد خوراکي
1- سبزي خشک (به مقدار کافي)
2- زعفران
3- پسته، گردو و تخمه (در صورت علاقه)
4- چاي خوب مورد علاقه تان (چندان ضروري نيست)
5- تنقلات هم خوب است (تخمه، … ) اما ترجيحا شکلات نياوريد. اين جا بهترش هست!
ب- پوشاک
1- لباس راحتي براي منزل به مقدار کافي
2- انواع لباس زير (به مقدار کافي: اين لباس ها اين جا به مراتب گران تر از ايران هستند)
3- جوراب (هر چه بيشتر بهتر: اين جا گران است)
4- شلوار جين (اگرچه جين هاي اين جا خيلي خوب هستند، اما خيلي هم گران هستند، پس بهتر است فعلا يکي دو تا با خودتان بياوريد)
5- تي شرت، و لباس هاي مورد علاقه
6- کفش هاي رسمي مردانه يا زنانه (يکي دو جفتش خوب است که داشته باشيد. (پوتين را از همين جا تهيه کنيد، بهتر است)
7- کلاه و شال گردن با مشخصات مندرج در صفحه نيازهاي فصل سرد خوب است اگر از ايران بياوريد.
8- کمر بند هم چيز خوبي است اگر يکي دو تا داشته باشيد، چون اين جا گران است.
نکته: در کل توجه کنيد که لباس جزو موراد نسبتا گران اين جاست. به جز کاپشن و کلاه و دست کش که مي توانيد اين جا تهيه کنيد، بقيه را در ايران تهيه کنيد و بياوريد بهتر است)
پ- ظروف
نياز چنداني به وسايل آشپزخانه از ايران نداريد. چون با هزينه ي حمل و نقل و هزينه خريد در ايران، اين جا هم مي توان بعضي چيزها را خريد. به هر حال موارد زیر توصیه می شود:
1- ظروف نچسب با کيفيت (در حد يک تا دو قابلمه و تاوه) خوب است اگر از ايران بياوريد.
2- سرويس قاشق چنگال خوب هم، بهتر است از ايران بياوريد. هم سبک است و هم در ايران ارزان تر
3- ملاقه، کفگیر، درب باز کن، و … همراه داشتن شان ضرری ندارد، اگر چه این جا هم هست و ارزان هم هست!
4- یکی دو تا بشقاب و ظرف کوچک برای روزهای نخست.
موارد زیر توصیه نمی شود:
1- ظرف پلاستيکي به هيچ وجه نياوريد. اين جا بهترش هست، ارزان تر!
2- پس با خودتان کول نکنيد سرويس هشت پارچه بياوريد و از اين کارها.
3- بشقاب و کاسه این جا هم ارزان است و هم خوب. زیاد نیاورید بهتر است!
اين بخش فقط کمک مي کند که شروع راحت تري داشته باشيد. به هر حال روزهاي سخت تان هم همين اوايل هستند.
ت- لوازم خانه
سرویس های اتاق خواب: چون حجيم هستند (منظورم تخت نیست البته) نياوريد. اما مي توانيد “وکيوم” کنيد و بياوريد. چون به هر حال سبک هستند. اما در کل چندان نيازي نداريد. از همين جا مي توانيد بهترين سرويس هاي خواب رو تهيه کنيد (البته بازم منظورم تشک نبود. لحاف، رو تختي و بالشت مد نظرم بود)
خانه- وسايل زندگي: به هيچ وجه تلويزيون، سيستم پخش، و … با خود نياوريد. الکي خودتان را خسته مي کنيد.
خانه- الکترونيکي: کامپيوتر نياوريد اگر خيلي ضروري نيست. اگر لپ تاپ داريد، حتما بياوريد. اگر نداريد، نخريد. اين جا ارزان تر و بهتر تهيه خواهيد کرد. وسايل جانبي اش را اما ترجيحا از ايران بياوريد که ارزان تر است.مثل فلش مموري، موس، …
ث- دارو
اگر دور از جون، مثل من، نياز به دارو داريد، يا داروهاي دائمي بايد مصرف کنيد، هم در طول سفر همراه داشته باشيد، هم به مقدار مصرف حداقل 4 ماه. تا اين که اين جا هم دکتر پيدا کنيد و از اين جا تهيه کنيد.
البته خوبه که جعبه هاي قرص ايراني تون رو همراه داشته باشيد. مي دونم اين توصيه غير علمي، غير عقلاني و غير اخلاقي است، اما مي دونم که لازمتون مي شه. مقداري آنتي بيوتيک، قطره بيني، قطره استريل چشمي، استامينوفن، …
البته توجه کنيد که قرار نيست وارد حرفه صادرات واردات دارو بشيد. در حدي که اگر در اوايل مريض شديد، در بستر تنهايي جان به جان آفرين تسليم نکنيد!
ج- مصالح علمي – تفريحي
اگر اهل مطالعه هستيد حتماً کتاب بياوريد. اوقات تنهايي تان را مي توانيد با قهوه و کتاب پر کنيد. مزه مي دهد در سرماي -30 درجه دراز بکشي زير لحاف و بخواني و بنوشي و به خواب بروي! اما خب کتاب سنگينه. نسبت معقولي با خودتون بياريد. مي تونن بعدا براتون پست کنند. از آوردن مجله “دانشمند”، “دنياي ماشين”، چلچراغ و … اجتناب کنيد بهتر است!
اگر خيلي اهل علم تحقيق به زبان شيرين فارسي هستيد و فکر مي کنيد دکترا گرفتن از کتاب هاي خارجکي غير ممکن است، جزوه هاي به نظر خودتون ضروري رو بياريد. اين جا بعضي وقتا يه جورايي عجيب فاز مي ده!
چ- متفرقه
صنايع دستي سبک ايراني چيز خوبي است. هم براي خودتان. هم براي مواقع احتمالي! البته باز هم منظورم چيزهاي عظيم الجثه نيست. بلکه در حد بشقاب مينا، خاتم کاري هاي کوچک، و … خوب است. روح ايراني را حفظ مي کنيد و عجيب خوب است ايراني ماندن!
شبيه سازي مسائلی که ممکن است در سفر شما رخ دهد
1- ممکن است ممنوع الخروج باشيد. به هر دليل، که عمده ترين آن تشابه اسمي است. پس خوب است قبلاً از اين موضوع اطمينان حاصل کنيد که آن جا در فرودگاه اعصاب تان به هم نريزد. (احتمال رخداد خيلي کم است)
2- اضافه بار: به احتمال زياد اضافه بار خواهيد داشت. اضافه بارها را از آژانس تان بپرسيد که بعداً دچار مشکلات اساسي نشويد. اما در فرودگاه تا 200 هزار تومان پول براي اضافه بار همراه داشته باشيد. به هر حال براي يک بار اولين سفرتان به کانادا خواهد بود. اگر مشتاقيد که همه ي وسايل تان را همراه ببريد اين گزينه بهتر است!
3- سرگرداني مفرط در ترمينال ترانزيت: دوستاني که نخستين بارشونه که اين سرگرداني رو تجربه مي کنن، اصلا جاي نگراني نيست. تقريبا همه مون اين جوري مي شيم. هر جا شک داشتيد، بپرسيد. اگر خيلي انگليسي تان خوب نيست، به اطلاعات برويد و مشکلاتات را بگوييد. و در نهايت اين که تابلو ها و مانيتورهاي فرودگاه را چک کنيد. بهترين راه براي در آمدن از نگراني، چک کردن ديپارچر هاست و ترمينال و گيت مربوطه. بهتر است هميشه يک ساعت قبل از پرواز، پشت گيت مورد نظر باشيد.
4- در ترانزيت، ممکن است از پرواز بعدي جا مانده باشيد. مخصوصا اگر پرواز اول تان با “ايران اير” بوده باشد. در اين جور مواقع خونسردي خود را حفظ کنيد. از اطلاعات بپرسيد تا مطمئن شويد که حتما جا مانده ايد. بعد اگر جا مانده بوديد، بهتر است از اطلاعات بپرسيد که چگونه و از کجا بايد اطلاعات مربوط به پروازتان را درست کنيد، تا با هواپيماهاي بعدي عازم شويد. اگر مقصر خطوط هوايي باشند، بايد خودشان شما را با پرواز بعدي برسانند. اما اگر مقصر شما باشيد، آن وقت بايد مبلغي جريمه هم بدهيد احتمالا. اما مي توانيد درخواست کنيد که با پروازهاي بعدي به سمت کانادا پرواز کنيد. مي دانم که دل نگران خواهيد شد، اما چاره اي نيست. من خودم از هواپيما در فرودگاه هاي بين المللي جا مانده ام. اتفاق خوشايندي نيست، اما خيلي هم بد نيست. باور کنيد!
5- در فرودگاه هاي اروپا به مقصد آمريکاي شمالي، حسابي مي گردند آدم را. احتمالاً بايد کفش هاتون رو در بياريد. کمر بندتون رو باز کنيد. لپ تاپ تان را از کيف بيرون بياوريد و باتري اش را جدا کنيد. اين کارها هم زمان برند، هم حوصله سر بر. اما خب شما آن جا رئيس نيستيد، و نقش مصلح اجتماعي تان هم دردي را دوا نمي کند. مي توانيد بد و بيراه بگوييد. البته به فارسي! اما لبخند فراموش نشود. که خنده بر هر درد بي درمان دوا ست!
6- در فرودگاه مونترال: احتمالا خلبان يه عاالمه عبارت رو به فرانسه مي گه و شما هيچ درکي ازش نخواهيد داشت. خيلي نگران نباشيد. ما بعد از چند سال زندگي با فرانسوي ها هم اين مشکل ها رو مشاهده کرديم. بعد از هواپيما پياده مي شيد. و چون احتمالا خيلي ايراني همراه شما هست، حمله عجيب غريبي به سمت درب ها مشاهده مي کنيد. توجه کنيد که اول شدن خيلي مشکلي رو حل نمي کنه. پس طاقت بياريد راهرو هاي هواپيما خلوت تر شه و بعد خيلي باپرستيژ، مث يک دانشجوي مکگيلي واقعي، هواپيما رو با لبخند به مهماندارها ترک کنيد. خدا رو شکر کنيد که هواپيماتون در هوا پنچر نشده و به مقصد رسيده ايد!
7- بعد از راهرو ها عبور مي کنيد. مي رسيد به يه جايي که بايد با پله يا پله برقي بيايد پايين تا برسيد به پاسپورت کنترل. مامورهاي پاسپورت کنترل خيلي جدي هستند. خيلي جدي شون نگيريد، اما اصلا هم هوس بي احترامي و قلدر بازي نکنيد. پاسپورت تون رو بايد بديد، با مدارکي که سفارت به شما داده. يه برگه هم هست که در داخل هواپيما به شما داده مي شه و بايد پرش کنيد مربوط به اين که چه وسايلي با خودتون مي بريد. سعي کنيد واقعيت رو بگيد. به همين دليل لطفا از تجارت مواد مخدر در اين يه فقره سفر چشم پوشي کنيد!
8- بعد از پاسپورت کنترل، بايد به بخش مهاجرت بريد. که اسمش هست Immigration and Citizenship Canada. در اون جا با توجه به پاسپورت تون، يه آقا يا خانوم مهربان يه سري سوال از شما مي پرسه. لازم نيست بگيد که تا وکيل تون نباشه حرفي نمي زنيد. خيلي ساده است سوال ها. بعدش مجوز تحصيلي تون صادر مي شه. البته احتمالا از شما مدرک تحصيل استان کبک رو هم خواهند خواست اين جا (CAQ). در مرحله بعد يه I officially welcome you to Canada تحويل مي گيريد و تازه وارد کانادا شديد. بعد بايد به اداره کبک در ادامه راهرو بريد. پرچم آبي رنگش به اندازه کافي گويا هست. اون جا سوال خاصي نمي پرسن. فقط يه چيزايي بهتون مي دن که خوبه!
9- مرحله بعد، تحويل گرفتن چمدان هاتون هستش. از قسمت پاسپورت دور مي زنيد و باز هم يه طبقه پايين مي ريد. و در پايين، چمدان هاتون رو از روي ريل بر مي داريد، و با چرخ دستي عازم خارج رفتن مي شيد. بعد از چند ده قدم، و يک راهروي نسبتا بلند، خيلي صوري چمدان هاتون رو نگاه مي کنن. با توجه به برگه هايي که دست تون هست. به احتمال زياد اگر خيلي صورت مشکوکي نداشته باشيد، نيازي به باز کردن وسايل تون نيست، اما اگر لازم شد هم، بايد بريد و باز کنيد.
10- يه احتمال هم هست که بارهاتون کامل نرسيده باشه. در اين صورت بايد از اطلاعات آدرس شرکت هوايي تون رو بپرسيد. بعد تماس بگيريد و بهشون اطلاع بديد. احتمالا چمدان هاتان جا مانده است يا با پرواز بعدي مي رسد. پس تا آن روز، بايد بي خيالش بشويد. سرتان را بياندازيد و برويد. از شما آدرس خواهند گرفت که چمدان شما را کجا بياورند. که بايد آدرس محل سکونت موقت يا دائمي خود را بدهيد.
11- چو از اين مرحله گذشتي، فقط يکي دو گام ديگه مونده تا برسي يه گوشه و بگيري بخوابي! بسته به اين که کسي ميآد دنبال تون، يا نه، تصميم مي گيريد که به نگاه هاي مشتاق مردم پشت شيشه توجه کنيد يا نه. البته احتمالا حتي اگر نخواهيد هم نگاه خواهيد کرد! اولين تجربه با مردمان بسيار گرم کانادايي!!!! حالا که از سيل تشويق کننده هاتون رد شديد، بايد بريد اتوبوس سواري، يا يه شاتل بگيريد يه دوري کره زمين رو بزنيد، يا مثل بچه آدم بريد يه کم پول خرج کنيد و با تاکسي برويد به سمت محل اسکان موقت
12- اين محل اگر منزل دوست تون باشه، که بايد به آدرس دوست تون بريد. اگر خوابگاه مک گيل هستش، بهتره قبلا باهاشون هماهنگ کرده باشيد که کليد رو يه جايي براي شما نگاه دارند که وسط راه يه توقف کوتاه بکيند و بريد کليد بگيريد و بعد بريد به سمت خونه خودتون.
13- بهتره خيلي به دوستاتون زحمت نديد، و بگيريد يه گوشه بخوابيد وخستگي اين سفر يک روزه ي کامل رو به طور نسبي از تن تون در کنيد.
سعي کردم همه چيز رو بنويسم. سعي کنيد فکر بد نکنيد. نه به سقوط هواپيما، نه به پنچر شدنش روي زمين، نه وقتي پاسپورت تون رو چک مي کنن بترسيد که الان جاي دزدها بگيرنتون، نه فکر کنيد که ممکنه راه تون ندن به کانادا چون چشم هاتون آبي نيست. راننده تاکسي هم شما رو به سمت مقصد ناشناسي نمي دزده. احتمالا اگر عاطفي باشيد، گريه هم خواهيد کرد در مواقعي. به راحتي گريه کنيد و اصلا هم خجالت نکشيد. خود من به مقدار کافي گريه کرده ام!
به شدت مراقب پاسپورت و پول خود باشيد. ابدا، نه در ايران، نه در ترانزيت، نه در کانادا، پاسپورت تان را به کسي ندهيد. لزومي هم به اين کار نيست. پس هوس راحت طلبي در اثر دادن پاسپورت به کسي را نکنيد.